Op bezoek bij Lou

Vandaag zijn we op bezoek geweest bij Lou in het Limburgse land.

We keken ervan op hoe groot hij al is, nog geen vier maanden oud en dan al zo groot!

Hij lijkt veel op z'n moeder Iraya qua tekening en kleur.

In het begin gedroeg hij zich als een echte Saarloos, door op afstand te blijven, maar na een half uurtje zat ie bijna op schoot, totaal op z'n gemak, en konden wij lekker met 'm knuffelen.

Wederom blijkt dat onze aanpak z'n vruchten begint af te werpen.

Een Saarlooswolfhond die licht terughoudend is, maar zeker niet angstig.
Ook de gesprekken die wij hebben met de andere pupeigenaren laten hetzelfde beeld zien.

Hopelijk blijft dit ook in de toekomst, als de mensen hun puppen veel meenemen en ze van alles laten meemaken zullen ze op dat vlak weinig problemen gaan ondervinden.
Binnenkort gaan we weer bij één van de puppen op bezoek, ben erg benieuwd of we daar hetzelfde beeld aan treffen.

Waar is ie toch gebleven!

Toen wij onlangs de foto's van Dutch kregen, zat deze er ook bij.

Dutch is het huis aan het verkennen en komt een vreemd beest tegen (de kat) "Hé dat is gaaf"en met een rotgang rent ie de kat achterna.

De kat op zijn of haar beurt denkt "ieks een beest"en maakt dat ie uit de buurt komt.

Voordeel van de kat is dat ie boven op de deur kon klimmen, en arme Dutch maar zoeken "waar is dat rare beest nu toch gebleven!"

Dutch in Noorwegen.

Vandaag kregen we een mailtje van onze pup Dutch die naar Noorwegen is gegaan.

Ik moet zeggen, als ik de foto's zo bekijk, dat hij in een mooi gebied terecht is gekomen.

Met alle puppen gaat het goed, fijn om te horen, ook zijn ze niet bang voor drukte, en dat is voor een Saarlooswolfhond héél wat!

Zo zie je maar weer dat een goede socialisatie, vooral voor een Saarlooswolfhond erg belangrijk is.

Het gaat heel goed met Dutch, en hij is ook flink aangekomen sinds zijn vertrek.

De reis is goed verlopen, en het manneke heeft zich er goed doorheen geslagen.

Hij is al maatjes met verschillende honden, waaronder een Leonberger.

Als we weer foto's krijgen, plaats ik deze natuurlijk z.s.m.

De Leonbergerpuppen

Mojito begint al behoorlijk groot te worden; met haar vijf en een halve maand is ze al bijna zo groot als Iraya onze Saarlooswolfhond.

Deze foto's zijn genomen toen de puppen van Abbey ongeveer drie maanden waren.

Van boven naar beneden zijn het: Mojito, Sem, Sam, Luca en Berka.

Geen puppen meer

Helaas geen puppen hier meer in huis, maar nog wel een paar honderd foto's, ik kan dus nog wel even doorgaan.

Ik hoop natuurlijk dat de nieuwe baasjes van de puppen regelmatig foto's doorsturen zodat we ook kunnen zien hoe ze opgroeien.

Graag wil ik hier ook vermelden dat wij erg blij zijn met juist deze mensen die op ons pad zijn gekomen om hun Saarlooswolfhondpup uit ons nest te betrekken.

Zonder hun steun en medeleven hadden wij dit nest niet op deze manier groot kunnen brengen.

Speciale dank gaat uit naar Peter Lennertz van de wolvenopvang in België.

Van hem hebben we heel veel geleerd over voeding, ook aan de adviezen van Judith van J&A dierengezondheidszorg hebben wij veel gehad.

Ondanks dat ik de Saarlooswolfhond een prachtig dier vind (alleen maar hond zou 'm onrecht aan doen) moet ik er nog eens rustig over nadenken of ik nog een tweede nest zou willen,.....misschien over een aantal jaren als de inzichten wat veranderd zijn.

Dit weblog is tot nu toe bekeken in zo'n 36 landen, Ik mag dus wel aannemen dat dit op deze manier ook een prachtige reclame is geweest voor de Saarlooswolfhond in het algemeen, een ras wat nog erg klein is en voor velen nog onbekend niet alleen in Nederland, maar zeker in het buitenland en ik hoop van harte dat we over twintig jaar nog stééds kunnen genieten van dit bijzondere ras.

Voor ons was dit dan ook dé reden waarvoor we dit nestje hebben gefokt.

Dutch

Vandaag is onze laatste pup vertrokken naar z'n nieuwe thuis.

Het wordt een lange reis voor hem, tot donderdag mag ie nog even wennen aan z'n nieuwe baasje, daarna gaan ze samen op reis naar Noorwegen, eerst een hele tijd in de auto, daarna nog zes uur met de boot alvorens ze in Noorwegen aankomen, dan is de reis nog niet over want ook dan moeten ze nog een uur rijden voordat ze op de plaats van bestemming aankomen.

Eindelijk weten we nu ook hoe het pupje gaat heten....Ons ex gele bandje zal voortaan de naam Dutch dragen.

Mojito z'n Leonberger maatje mist 'm nu al. Geen gevechten meer met elkaar, die de hele dag door konden gaan.

Niet meer samen lekker slapen in de mand.

Niet meer samen de klomp van Simone opvreten, en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Tot ziens kleine Dutch..... alles komt goed!

Samen in de mand!

Abbey lag lekker in de mand en onze pup (Kyandro) ex gele bandje wil natuurlijk ook in de mand.

Ondanks het vele grommen van Abbey dat ie niet in de mand mocht, vond Kyandro dat hij dit zelf moest uitmaken en kroop vervolgens gewoon de mand in.

Abbey gaf het op en vervolgens lagen de twee prinsheerlijk samen in de mand.