Heel even buiten

Het was vandaag zo'n lekker zonnig weer; zonder wind! dat we heel even de puppen buiten hebben gelaten.
Niet langer dan een minuut of tien, want het was behoorlijk koud.

Ze vonden het in ieder geval prachtig samen met mama Iraya even buiten te kunnen zijn.

Onze dappere dodo's renden in het rond achter moeders aan.

Lekker in de sneeuw spelen en rennen, voor ons een prachtig moment om een paar foto's te maken van de Saarlooswolfhond in de sneeuw, die kans krijg je natuurlijk niet ieder jaar.

nog even een typisch wolventrekje, op de tweede foto van onderen staat een pup met de snuit naar beneden, een Saarlooswolfhond houd altijd (net zo als de wolf) de omgeving in de gaten.

Let maar eens op als ze drinken, dan zie je het goed, ze kijken nooit in de bak, maar altijd om zich heen.

een dag uit het leven van de pup

Het begint s'morgens om 07.30 uur met het schoonmaken van de ren, oude kranten weg alles schoonmaken met water en Dettol, rond 08.00 uur krijgen ze vlees van Carnibest, ongeveer 1,5 kilo, om 11.00 uur krijgen ze volle yoghurt, één tot anderhalve liter, daar zijn ze heel erg gek op.

Rond 14.00 uur krijgen ze weer Carnibest of voor de afwisseling kippelevertjes en runderhart, of pens, als toetje krijgen ze boullion extra verdund met water.

Rond 17.00 uur krijgen ze weer vlees, of ze krijgen brokjes (uiteraard van hoogwaardige kwaliteit).

Rond 20.00 gaat er weer een kilo Carnibest doorheen.

Als laatste voeding rond 23.30 uur hebben ze het vreetkwartiertje waarbij ze net zoveel mogen eten als ze opkunnen, er gaat dan gerust twee kilo vlees doorheen, maar ja ze moeten het er natuurlijk de hele nacht mee doen.

Tussen de bedrijven door wordt de ren schoon gehouden, dit weblog onderhouden, mailtjes en telefoontjes over de hondjes afgehandeld, het eten bereid niet alleen voor de hondjes maar ook voor ons en de kinderen (wij moeten nl ook eten!) het huishouden gedaan kinderen van en naar school gebracht en niet te vergeten heb ik ook nog een volledige baan (in ploegendienst) die veel drukte met zich meebrengt en brengt Simone de nodige uurtjes door op school.

Uiteindelijk lig ik meestal rond 01.30 uur op mijn bed en gaat om 06.30 uur de wekker weer.

Zo ziet u maar dat het groot brengen van een nestje puppen heel veel werk met zich meebrengt,

maar het geeft ook veel voldoening en we doen het graag, want uiteindelijk is het een prachtig gezicht om ze te zien liggen zoals ze op de foto liggen, voldaan en lekker in dromenland in dit geval acht op een rij, nummer negen paste niet op de foto.

En weer een enting

Vanavond hebben de puppen hun eerste enting gehad tegen leptospirose of te wel de ziekte van Weil. De ziekte van Weil is een infectieziekte die veroorzaakt wordt door Leptospira interrogans.

De ziekte van Weil wordt ook wel de rattenziekte genoemd, omdat de belangrijkste verspreider de bruine rat is.

De puppen hebben van de enting geen last ondervonden.

Alleen het vervoer naar de dierenarts wasvniet zo leuk voor ze, omdat ze wagenziek zijn.

Thuis aangekomen hebben we ze snel uitgeladen, omdat het vijf graden vroor.

De puppen hebben toen een half uurtje geslapen, waarin wij het eten voor ze klaar hebben gemaakt, het was zoals gewoonlijk snel op.

Gechipt

Vandaag is de chipper geweest, het duurde nog geen kwartier of ze waren allemaal alweer gechipt, en dapper als ze zijn hebben ze geen kik gegeven.

De namen zijn nu gekoppeld aan de gekleurde bandjes, er was helaas geen ruimte om te schuiven met de namen.

Van Boven naar beneden wordt het dan:

Kane...was Donkerblauw

Kyan...was Zwart

Kahlua...was Oranje

Kayleigh...was Rood

Kyandro...was Geel

Kenji...was Donkergroen

Kekoa...was Zalm

Kyota...was rood/wit (psv)

Kyra...was zonder bandje

Weer een bofpup!

Soms mag één van de puppen, als wij denken dat hij of zij dat even nodig heeft even bij ons lekker liggen kroelen.

Deze keer was het blauwe bandje!

Het duurde niet lang of het manneke lag heerlijk te slapen....zou er bijna jaloers op worden!

Dat zal oma niet leuk vinden

Dat zal oma niet leuk vinden, daar gaat haar 40 jaar oude tafeltje.

De puppen bijten in alles, als ik bv de ren instap heb ik negen puppen aan mijn broek hangen, die je af en toe ook bij de achillespees vastpakken, en dat kan behoorlijk pijn doen.
Hun kaken zijn zo stevig dat je de druk echt door je broek heen voelt.
Ze hebben veel meer kracht in de kaken dan je zou verwachten.

Enting

Vandaag is de dierenarts geweest om de puppen te enten.

We waren benieuwd hoe ze zouden reageren....geen probleem dus voor de mannen en vrouwen ze lieten zich makkelijk enten door de dierenarts.

Ze zijn allemaal nagekeken en hebben hun gezondheidsverklaring gekregen.

De puppen zitten nu te wachten op de laatste maaltijd van de dag die krijgen ze tegen 00.30 uur.

intussen zijn ze flink aan het ravotten in de ren en nu de werpkist is afgebroken hebben ze veel meer ruimte.

Ze rennen allemaal door elkaar en achter elkaar en ondertussen vinden er hele gevechten plaats en zijn ze elkaar constant aan het uitdagen, een prachtig gezicht waar ik uren naar kan kijken.